Hurt senior woman felt on the ground on her back with both legs in the air outdoors - Cute old lady injured in the grass after slipping off her feet in the park - Weak elderly person suffering small accident in nature

Snelheid achteruitlopen als screeningsinstrument voor balans- en mobiliteitsproblemen

De snelheid van achteruitlopen meten is een manier om te screenen op balans- en mobiliteitsproblemen. Gaat dit te langzaam? Dan kan dat wijzen op het begin van de achteruitgang in functioneren van zelfstandig wonende ouderen. Dat is een conclusie van Amerikaanse onderzoekers in het J Geriatr Phys Ther.

In het dagelijks leven komen ouderen genoeg situaties tegen die een uitdaging zijn voor het evenwicht. Zoals achteruit stappen om een zware deur te openen, om voorwerpen van een plank af te tillen, om een voorbijrijdende auto uit de weg te gaan, of een vallend voorwerp te ontwijken.

De meeste evenwichts- en mobiliteitstesten zijn niet uitdagend genoeg om het dynamisch evenwicht voor dit soort situaties te testen. Mensen achteruit laten lopen, zou best een simpele en toch uitdagende test kunnen zijn om balans- en mobiliteitsproblemen op te sporen.

Tijdens het achteruitlopen kun je niet op de visus vertrouwen voor de proactieve balanscontrole (het vermogen om de musculatuur op tijd te activeren voorafgaand aan een verwachte balansverstoring). Ook niet voor de reactieve balanscontrole (het vermogen om op de been te blijven na een onverwachte verstoring). De beperkte visuele informatie tijdens het achteruit lopen, zorgt dat je meer afhankelijk bent van somatosensorische, proprioceptieve en vestibulaire zintuigen.

Bij gezonde volwassenen is er tijdens achteruitlopen meer elektromyografische activiteit in de spieren te zien in vergelijking met vooruit lopen. Er wordt meer gevraagd van de spieren. Er is ook een grotere cerebrale activatie. Achteruitlopen doet dus een groter beroep op het centraal zenuwstelsel. Kortom, achteruitlopen is een uitdaging voor de dynamische balans, de spieren en cognitieve functies.

De auteurs van dit artikel vroegen zich af of de loopsnelheid bij achteruitlopen, een screeningsinstrument is om problemen met mobiliteit en dynamische balans op te sporen bij zelfstandig wonende ouderen.

Methode

De onderzoekers vroegen ouderen die minstens tien meter zelfstandig konden lopen om mee te doen. De deelnemers werd gevraagd om vijf keer vooruit en vijf keer achteruit te lopen in een zelfgekozen tempo over een ruim vier meter lange elektronische loopmat. In de mat zaten sensoren die allerlei facetten van het looppatroon objectief meten. Voor dit onderzoek was de loopsnelheid achteruit de belangrijkste uitkomstmaat. Andere uitkomsten waren:

  • Loopsnelheid vooruit, gemeten op de loopmat.
  • Community Balance and Mobility (CB&M) Scale: een test met dertien uitdagende taken voor het  evenwicht en de mobiliteit (op een been staan, Koorddansersgang, zijwaarts lopen, vooruit hoppen, rennen en stoppen, lopen en iets dragen, trapaflopen, opstapjes e.d.). Deze test is bedoeld voor ouderen die maximaal op de Berg Balans Schaal scoren. Het test de evenwichts- en mobilteitstaken die nodig zijn om volledig te kunnen participeren in de maatschappij. De test is niet bedoeld om valrisico op te sporen of de noodzaak voor een loophulpmiddel in te schatten.
  • Valangstlijst: een vragenlijst met zestien items waarvoor de persoon moet aangeven hoe bezorgd hij of zij is om te vallen.
  • Timed Up and Go (TUG) test: de tijd die nodig is om op te staan uit een stoel, drie meter te lopen, om te keren, weer terug te lopen en te gaan zitten.
  • Gemiddeld aantal stappen over zeven dagen. De deelnemers kregen een activiteitenmonitor met de vraag deze zeven dagen lang te dragen.

De onderzoekers bepaalden of de deelnemers een valrisico hadden aan de hand van de volgende criteria: minstens twee valincidenten het afgelopen jaar, of een val in de afgelopen zes maanden, of zelf waargenomen problemen met evenwicht of lopen.

Resultaten

Dertig ouderen van gemiddeld 73,7 (± 6,5) jaar deden mee aan dit onderzoek. De helft daarvan had een valrisico. De achterwaartse loopsnelheid, CB&M, valangstlijst en activiteitenmonitor discrimineerden ouderen met een valrisico van degenen zonder risico (P < ,01). De voorwaartse loopsnelheid en de TUG deden dat niet.

De achterwaartse loopsnelheid correleerde sterk met de CB&M, valangstlijst en de activiteitenmonitor. Met andere woorden: hoe sneller iemand achteruit kon lopen, hoe hoger de score op de uitdagende taken van de CB&M, hoe minder de valangst, en hoe actiever gedurende de zeven dagen met de activiteitenmonitor. Er was een matige correlatie tussen de achterwaartse loopsnelheid en de TUG.

Voor de voorspellende waarde van de achterwaartse loopsnelheid was 0,73 m/s het beste afkappunt. Dus, mensen die langzamer dan 0,73 m/s achteruitlopen, hebben een verminderd evenwicht en een grotere kans om te vallen.

Discussie en conclusie

Meten van de loopsnelheid achteruit kan een eerste stap zijn om vroege achteruitgang in functioneren vast te stellen. Vroegtijdige opsporing van balans- en mobiliteitsproblemen kan helpen om op tijd interventies in te zetten om verdere achteruitgang te voorkomen. De loopsnelheid achteruit kan onderscheid maken tussen ouderen met en zonder valrisico. Een snelheid van 0,73 m/s lijkt het beste afkappunt. Omgerekend is dat 5,48 sec. over een afstand van vier meter. Hoe sneller iemand achteruit kan lopen, hoe beter de dynamische balans en hoe minder mobiliteitsproblemen.

Als blijkt dat iemand er langer dan 5,48 seconden over doet om vier meter achteruit te lopen, dan is er uitgebreider onderzoek nodig om te kijken waar het probleem ligt. De vraag is of achteruitlopen als onderdeel van een interventie het dynamische evenwicht verbetert en mobiliteitsproblemen vertraagt.

Bron: Taulbee, L., Yada, T., Graham, L., O’Halloran, A., Saracino, D., Freund, J., Vallabhajosula, S., & Balasubramanian, C. K. (2021). Use of Backward Walking Speed to Screen Dynamic Balance and Mobility Deficits in Older Adults Living Independently in the Community. Journal of geriatric physical therapy (2001), 44(4), 189–197. https://doi-org.eur.idm.oclc.org/10.1519/JPT.000000000000029

Foto bij artikel door Madrolly / iStock

Amber Hulleman

Fysiotherapeut/ sportfysiotherapeut. Docent Fysiotherapie bij Hogeschool Rotterdam. Referent/samenvatter met specialisatie musculoskeletaal / sportfysiotherapie.

Zin in een leuke en boeiende cursus?

Kijk dan hier voor inspiratie!

" 3000+ tevreden fysiotherapeuten gingen je voor. "

Database met 1400+ artikelen

Nieuwsbrief

Fysiotherapeut?(Vereist)

Voorjaar 2022

De Mindful Fysiotherapeut

8 dagen. Start 20 januari 2022. Prijs € 1195,-…

Vrouw doet pilates oefeningen en voorkomt daardoor rugpijn.

Fysiopilates opleiding

9 dagen. Start 15 februari 2022. Prijs € 1295,-…

Dansante Fysiotherapie op basis van Laban/Bartenieff

8 dagen. Start 17 maart 2022. Prijs € 1295,-…

Acceptance and Commitment Therapy bij pijn

3 dagen. Start 1 april 2022. Prijs € 495,-…

De Running Fysiotherapeut

5 dagen. Start 11 mei 2022. Prijs € 895,-…

Motivational interviewing en oplossingsgericht coachen

3 dagen. Start 13 mei 2022. Prijs € 495,-…

Motorisch trainen bij musculoskeletale pijn – Extremiteiten –

4 dagen. Start 15 juni 2022. Prijs: € 875,-…

Data volgen

CRKBO
KNGF-logo
keurmerk-fysiotherapie-logo