Ouders die speels hun kind 'slinger' tijdens zondagswandeling.

Subluxatie van het caput radiale is de meest voorkomende oorzaak van klachten aan de bovenste extremiteit bij peuters en kleuters: het vormt tweederde van de klachten. Het wordt in de volksmond ook wel het ‘zondags elleboogje’ of in de literatuur de ‘pulled elbow’ genoemd. Kinderen van 1-4 jaar lopen het meeste risico op deze aandoening…

Lees meer
Tennisser met pijn aan de elleboog op tennisveld.

Epicondylitis lateralis, ook wel bekend als de tenniselleboog, leidt tot pijn aan de laterale zijde van de elleboog als gevolg van schade aan de extensoren van de pols. Beschreven risicofactoren zijn overbelasting, repeterende bewegingen, verkeerd trainen, afwijkend bewegen, stijfheid, leeftijd, verminderde circulatie, spierzwakte en mentale factoren. Patiënten met een tenniselleboog ervaren pijn rond de laterale…

Lees meer

Er is nog onduidelijkheid over de exacte etiologie en pathofysiologie van epicondylitis lateralis. Volgens Cyriax is een van de meest voorkomende redenen dat er microscopische scheurtjes in de pezen van de extensoren ontstaan ter hoogte van de aanhechting aan de epicondyle. Epicondylitis lateralis wordt op veel verschillende manieren behandeld in de klinische praktijk, vaak door…

Lees meer

Mensen met een tenniselleboog hebben vaak recidiverende klachten. De m. trapezius zou hier een rol in kunnen spelen. In eerdere onderzoeken is aangetoond dat vermoeidheid van de scapula stabilisatoren kan leiden tot verandering in de kinematica van de elleboog. Ook pijnklachten van de trapezius pars descendens kunnen wellicht leiden tot overbelastingsklachten aan de elleboog. Onderzoeken…

Lees meer

Dat laterale epicondylitis (LE) vaak geassocieerd wordt met nekpijn is een bekend fenomeen. De prevalentie hiervan is echter nog onduidelijk. Er worden cijfers genoemd tussen de 57% en 90%, maar er zijn aanwijzingen dat ook mensen met LE die geen nekklachten hebben, ook een dysfunctie hebben van de cervicale en/of hoog thoracale wervelkolom. Methode Dit…

Lees meer

Laterale epicondylitis is een aandoening waar al talloze onderzoeken naar zijn gedaan en waar verschillende behandelingen effectief voor zijn gebleken. Door de verschillende designs van de studies is het echter lastig om de frequentie en de behandelduur vast te stellen. Het doel van deze studie is om aan de hand van veranderingen in pijn, beperkingen…

Lees meer

Recent onderzoek heeft aangetoond dat Epicondylitis Lateralis niet zozeer een ontstekingsreactie is als wel een degeneratieve afwijking met microscopisch letsel aan de pees. Systematische reviews van verschillende behandelmethodes als fricties, acupunctuur, orthesen, ultrageluid, shockwave therapy, medicatie en operaties wijzen op weinig ondersteuning uit de literatuur voor deze behandelvormen. McConnell heeft een manier van tapen ontworpen…

Lees meer

Werkgerelateerde klachten aan de bovenste extremiteit zijn grofweg in twee categorieën onder te brengen: gelokaliseerde klachten (zoals een peesirritatie) en diffuse klachten. Bij de tweede categorie is het moeilijk de pijnbron precies te lokaliseren. Deze patiënten krijgen vaak een aspecifiek en verwarrend diagnostisch label, zoals RSI. Tot nu toe is de pathologie achter deze diffuse…

Lees meer

De epicondylitis lateralis humeri (tenniselleboog) werd voor het eerst in 1873 beschreven. De meeste auteurs zijn het er over eens dat het een angiofibroblastische tendinosus betreft als gevolg van herhaalde microtrauma door overbelasting. Het verschil tussen een tendinosus en een tendinitis is dat de tendinitis gekenmerkt wordt door een toename van lokale lymfocyten en neutrofielen…

Lees meer

De incidentie van elleboogklachten in huisartspraktijk in Nederland is 7,2 per 1000. Hoe het verloop is van de aandoening en wat de voorspellers zijn van het verloop is nog relatief weinig onderzocht. Vooral de rol die psychosociale factoren in het herstel spelen is nog onderbelicht. Methode Aan dit grootschalige onderzoek van het NIVEL doen 49…

Lees meer

Bij werpers ziet men met enige regelmaat pijn aan de mediale zijde van de elleboog, waardoor niet meer voluit gepresteerd kan worden. De chronische vorm ontstaat geleidelijk door het oprekken of geheel of gedeeltelijk scheuren van de diepe voorste bundel van het mediale collaterale ligament. Hierdoor wordt chronische valgus-extensie overbelasting mogelijk wat op den duur…

Lees meer