Najaar 2010 |
|---|
|
Seabiscuit (2003) Recensie Marijke Koonings (Fysiotherapeute) De film (gebaseerd op het boek "Seabiscuit, an American legend" van Laura Hillenbrand dat in 2001 wekenlang aan de top van de bestsellers-lijsten in de VS stond) vertelt een waar gebeurd verhaal over het renpaard “Seabiscuit” dat tijdens de depressie en recessie in de jaren dertig veel Amerikanen weer wat moed gaf door zijn vechtlust. De drie hoofdpersonen komen, net als het paard, voort uit de misère van die tijd. We zien hoe het leven van drie mannen op een kruispunt is gekomen. Een voormalig fietsenmaker (Charles Howard), schatrijk geworden door de auto te introduceren in het westen van de Verenigde Staten, moet na de dood van zijn zoontje en de scheiding van zijn vrouw een nieuw leven zien op te bouwen. Een oude cowboy (John Smith “paardenfluisteraar”), ziet in dat de industrialisatie het vroegere wilde westen definitief geschiedenis maakt en wordt (een mysterieuze) paardentrainer. Een jongen (Johnny Red Pollard), die als gevolg van de beurscrisis gescheiden wordt van zijn ouders, probeert het te maken als racejockey waarbij hij continu tegenslagen tegenkomt. Charles Howard koopt een afgedankt renpaard “Seabiscuit” dat de drie mannen bijeen brengt. Met zijn korte benen en wispelturige inslag leek het renpaard Seabiscuit een geboren verliezer, maar tussen 1935 en 1940 had hij miljoenen fans. Tegen alle verwachtingen in won hij alle belangrijke wedrennen in de westelijke helft van Amerika. Uiteindelijk versloeg hij zelfs zijn grootste concurrent, de hooggeboren, ranke kampioen War Admiral, in een gevecht van paard tot paard. Een paar jaar lang beheerste Seabiscuit het Amerikaanse nieuws. Zijn positie als underdog maakte hem populair bij het grote publiek, dat gebukt ging onder de economische crisis en de Amerikaanse Droom al bijna had opgegeven. Niet alleen het paard, ook de drie belangrijkste mannen in zijn leven spraken tot de verbeelding. Eigenaar Charles Howard, paardentrainer John Smith en jockey Red Pollard waren elk op hun eigen manier buitenbeentjes. Samen vormden ze een onverslaanbaar team.Seabiscuit: een film (waarin nauwelijks nare karakters voorkomen) over nobele maar eenvoudige helden, bronnen van hoop, inspiratie en zachtaardigheid voor de gewone man op een moment dat Amerika zich aan de rand van de afgrond bevond. Zelfs de miljonair Howard, rijk geworden als autohandelaar, bleef tenslotte een simpele ziel met een integere inborst, die zich hardmaakte voor lagere toegangsprijzen bij de wedrennen. Over de ellende van de depressiejaren ligt een warme gloed van doorzettingsvermogen, blijmoedigheid en kameraadschap. Het is het inspirerende, waargebeurde verhaal over de kracht van hoop en de moed die je moet hebben om je dromen (The Americain Dream…) uit te laten komen. Positieve, wijze lessen heeft de film in overvloed, gevat in heldere oneliners als “Je gooit geen leven weg alleen omdat er een deukje in zit” (“You don't throw a whole live away just because it's banged up a little”), “Iedereen verdient een tweede kans” en “Je kunt beter iemands been breken dan zijn hart”. Al met al een aardige, optimistische film over een bijzondere gebeurtenis in een roerig tijdsbeeld. (c) PsychFysio opleidingen |
PsychFysio Opleidingen / Keverberg 16, 5655 BB Eindhoven / Tel: 06-15571070 / opleidingen@psychfysio.nl / Bank ABN/AMRO: 53.77.86.503 / KvK: 17199823