La vita è bella (1997)

Recensies Agnes Bosse en Annet Schoenmaker

Recensie Agnes Bosse (Fysiotherapeute)

Gisteren heb ik de film La vita è bella bekeken die bij hoofdstuk 3 stond van de films die te maken hadden met het onderwerp: plezier, genieten en positieve ervaring.

De film, die speelt in het Italië van 1939 gaat over Guido, een grote levensoptimist die verliefd wordt op Dora, die als bruid beloofd is aan een fascistische bureaucraat.
Guido ontvoert zijn geliefde op de dag van haar verloving. 5 jaar later krijgen ze een zoon.
Hun heerlijke vrije leventje wordt wreed verstoord wanneer Guido samen met zijn zoontje opgepakt wordt en gedeporteerd wordt naar een concentratiekamp.

Het is indrukwekkend om te zien dat de vader er alles aan doet om van de vreselijkste gruwel die je je als mens maar voor kan stellen, namelijk het leven in een concentratiekamp, een soort spel te verzinnen waarin je punten kan verdienen als je je aan de spelregels houdt. Hij doet dit ondanks zijn dodelijke vermoeidheid en zijn lichamelijke pijn zo goed, dat hij daarbij zichzelf ook op de been houdt. En ook als is het einde van de film zeer tragisch, dan nog hou je als kijker een heel positief gevoel over.
Dit is vrij bijzonder omdat Holocaustfilms meestal een heel triest gevoel bij de kijker achterlaten.

Een speciale scene is nauwelijks aan te geven gezien het feit dat de hele film van begin tot eind een continue glimlach afdwingt.

Het lijkt me inderdaad voor deze cursus een voorbeeldfilm, waar je ook naar patiënten toe je inspiratie uit kan halen.

Hoe blijer en creatiever je in het leven staat, hoe leuker alles is of lijkt en hoe meer je geniet van hele kleinen dingen.

Guido heeft ook een oefening in positief denken, als je maar heel hard denkt dat het gebeurt, gebeurt het ook, hij past die stelling meerdere malen toe in de film bij benarde situaties.

Kortom een film die je gezien moet hebben, ik moest er een dorp verder voor rijden, maar de man achter de balie zei me dat deze film het zeker waard was om van ver te halen.

Recentie Annet Schoenmaker (Fysiotherapeute)

In "la vita e bella" zit een man met zijn zoon in het concentratie kamp. Door de situatie waarin zij zijn te vertalen naar een spel, en een wedstrijd (om het winnen van een tank) wordt de situatie voor het kind dragelijk. Door de stituatie een ander label te geven houden zij het samen uit en overleeft het kind het kamp. De droom wordt zelfs voor het kind nog waar ook, al verliest de vader zijn leven.

Dit thema heeft m.i.met positieve psychologie te maken omdat door het anders zien van de situatie, je anders in die situatie bent. In de film zijn vader en zoon geen slachtoffers meer van tereur maar spelen zij een spannend spel, wat de situatie dragelijk maakt. Maar; is dat ook voor de vader zo? Hij doet het spel voor zijn kind. Kan hij het ook voor zichzelf spelen?

(c) PsychFysio opleidingen

1. Actieve relaxatie heeft bij zwangere vrouwen meer positieve effecten dan achterover in een stoel uitrusten [meer...]
_______

2. Gapen komt veel voor maar is slecht begrepen psychomotorisch gedrag [meer...]
_______

3. Iemand die zich goed non-verbaal kan uitdrukken kan ook goed non-verbale signalen interpreteren [meer...]
_______

Nieuwsarchief
_______

Reacties van lezers